Vlaamse vrienden, senioren, nog dezelfde dag waarop we het Vlaams Tram- en Autobusmuseum in Berchem bezochten lazen we van Leo, een van onze gidsen daar, op “frustratieboek” het volgende en ik citeer: “Heel gedisciplineerd en aandachtig publiek. Ondanks de koude kan je je als gids
Auteur Hugo De Bondt Na een heel korte plechtigheid in het crematorium stond ik daar dan. Aan de strooiweide van het Brugse kerkhof in het gezelschap van amper twee mensen. Met mijn handen diep in mijn zakken. Niet omdat het koud was, maar omdat ik
Vlaamse vrienden, senioren, de komende weken hebben veel van onze activiteiten een gemeenschappelijk kenmerk: ze belichten een tijd die dicht, wat verder of heel ver achter ons ligt. En neen, vroeger was niet alles beter maar op dat vroeger kreeg het heden vorm zoals wij nu
Vlaamse vrienden, senioren, we presenteren u met gepaste trots dit honderdvijfenzeventigste “Teken” maar de redactie wacht met vuurwerk tot nr. CC, zijnde tweehonderd. Voor zij die nu hun eerste “Teken” ontvangen (dat zijn er nogal wat; onze aanwezigheid op de voorbije recepties bleef niet onopgemerkt)
Auteur Hugo De Bondt “De oudere is niet langer nodig” wordt er al eens geopperd, maar men negeert de realiteit. Waar zou onze samenleving staan zonder ‘het oude’? Het algemene negatieve beeld van ouderdom is niet te rechtvaardigen. Het algemeen toekomstbeeld van veroudering moet eruit.