Het Vlaams Belang is een unieke partij in het politieke landschap. Uniek in die zin dat onze partij altijd en overal in de eerste plaats in het belang van onze eigen mensen handelt. De andere partijen pleiten voor besparingen op onze mensen terwijl de immigratiekraan wagenwijd blijft openstaan. Ook en vooral onze senioren zijn daar de dupe van. Dat is voor het Vlaams Belang onaanvaardbaar!
Wie hier jarenlang gewoond en gewerkt heeft, wie onze welvaart heeft opgebouwd, moet zorgeloos van zijn oude dag kunnen genieten. En dat kan, mits de nodige politieke wil. Met een batterij aan voorstellen die u in deze folder kan terugvinden, tonen we dat ook aan.
Het Vlaams Belang eist respect voor onze senioren. En wel nu meteen!
1. SPLITSING SOCIALE ZEKERHEID
In ons land wordt de sociale zekerheid niet efficiënt beheerd,zoveel is zeker. Sinds 1980 zijn de deelstaten wel bevoegd voor het gezondheidsbeleid, het seniorenbeleid, het gezinsbeleid en de arbeidsbemiddeling, maar niet voor de ziekte- en invaliditeitsverzekeringen de pensioenen. Dat is niet alleen de oorzaak van de constante miljardentransfers van Vlaanderen naar Wallonië, maar zorgt ook voor een onnodig complexe en inefficiënte organisatie. Vandaag houden maar liefst zes ministers zich bezig met het gezondheidsbeleid en de pensioenen in ons land. Twee ministers, één voor Vlaanderen en één voor Wallonië, zouden nochtans ruimschoots moeten volstaan. Het is dan ook hoog tijd voor een eigen, Vlaamse sociale zekerheid.
2. BETAALBAAR LEVEN VOOR ONZE SENIOREN
a. Minimumpensioen & eengemaakt pensioenstelsel
Wie hier jarenlang heeft gewoond en gewerkt, moet zorgeloos van zijn oude dag kunnen genieten. Daarom moet er eindelijk werk worden gemaakt van waardige en duurzame pensioenen. De berekening daarvan moet vertrekken van het aantal effectief gewerkte uren. Het zijn immers deze arbeidsuren die onze economie doen draaien en waarmee we onze sociale zekerheid in stand houden. Met een transparant puntensysteem op basis van de gepresteerde arbeidsuren wordt voor iedereen duidelijk welk pensioen men mag verwachten. Een volledige loopbaan moet uitmonden in een menswaardig pensioen. Seniorenforum Vlaanderen pleit voor een minimumpensioen van 2.000 euro na een volledige loopbaan. Wie langer werkt, moet daar ook beter voor worden beloond. De pensioenrechten worden bovendien gelijkgeschakeld voor alle Vlamingen, ongeacht of men zijn arbeidsuren heeft gepresteerd als zelfstandige, werknemer of ambtenaar.
b. Betaalbare en kwaliteitsvolle woonzorgcentra: invoering van een maximumfactuur
De steeds stijgende rusthuisfacturen leggen een onaanvaardbare druk op bewoners, die vaak hun laatste spaarcenten moeten aanspreken, én op hun kinderen, die via de onderhoudsplicht een deel van de kosten moeten dragen. De belastingdruk in ons land is torenhoog. Het is dan ook niet meer dan logisch dat hiermee de woonzorgcentra op een voldoende manier worden gefinancierd. Daarom pleit Seniorenforum Vlaanderen voor de invoering van een maximumfactuur: de overheid past, afhankelijk van inkomen en eigendomssituatie, het verschil bij tussen de rusthuisfactuur en het pensioen van de bewoner.
Bovendien laten de leefomstandigheden in commerciële woonzorgcentra vandaag helaas geregeld te wensen over. De zorg is er duur, en bewoners worden soms onvoldoende verzorgd of zelfs slecht gevoed. Een belangrijke oorzaak is onderbemanning, omdat sommige centra uit winstbejag weigeren extra personeel aan te werven boven de wettelijke minimumnormen. Die personeelsnormen moeten dringend worden opgetrokken. Ook de Vlaamse Regering moet daarbij voldoende financiële middelen voorzien om kwaliteitsvolle zorg tegen een betaalbare prijs te garanderen. Daarnaast moet de Zorginspectie frequenter en doortastender optreden, zodat wantoestanden in woonzorgcentra niet langer mogelijk zijn.
Tot slot moet elk koppel dat samen in een woonzorgcentrum wil verblijven dat recht behouden, ook wanneer één van beide partners niet zorgbehoevend is.
c. Maximale ondersteuning voor mantel- en thuiszorg
De meeste ouderen willen, zolang hun gezondheid het toelaat, zo lang mogelijk in hun eigen vertrouwde omgeving blijven wonen. Vaak worden zij daarbij geholpen door gezinsleden, familie of vrienden die zich met hart en ziel inzetten als mantelzorgers. Het is de plicht van de Vlaamse overheid om aan deze wens tegemoet te komen en het thuisverblijf van ouderen maximaal te ondersteunen. Alleen door voldoende te investeren in kwaliteitsvolle thuiszorg blijft mantelzorg haalbaar en vol te houden. Een sterk uitgebouwd netwerk van thuiszorgdiensten verlicht bovendien de druk op de woonzorgcentra en komt dus zowel het individuals de samenleving tengoede.
3. VEILIGHEID VOOR ONZE SENIOREN
a. Buurtinformatienetwerken (BIN): extra aandacht voor senioren
De Buurtinformatienetwerken (BIN) die in verschillende gemeenten actief zijn, zorgen voor een goede samenwerking tussen politie en buurtbewoners, wat de veiligheid merkbaar verhoogt. De oprichting van nieuwe BIN’s moet actief worden aangemoedigd, terwijl de bestaande netwerken worden gestimuleerd om extra aandacht te besteden aan senioren in de buurt. Door ouderen beter te betrekken en te informeren, kunnen zij zich veiliger voelen en sneller hulp krijgen wanneer dat nodig is.
b. Straatcriminaliteit hard aanpakken
Straatcriminaliteit is geen kwajongensstreek, maar echte misdaad. Of het nu gaat om een drugdeal, agressie, straatroof of gauwdiefstal: elke vorm van straatcriminaliteit is een bedreiging voor de samenleving. Voor onze senioren is dit probleem nog ingrijpender. Zij zijn vaak een makkelijker doelwit en de fysieke gevolgen van een aanval zijn doorgaans ernstig, met valpartijen, breuken en soms blijvende letsels tot gevolg. Seniorenforum Vlaanderen weigert straatcriminaliteit af te doen als ‘kleine criminaliteit’. Handtassendieven zijn geen ‘boefjes’, maar criminelen die streng moeten worden aangepakt. Straatcriminaliteit moet daarom hoog op de prioriteitenlijst staan van elk lokaal veiligheidsbeleid, met bijzondere aandacht en begeleiding voor ouderen die slachtoffer werden van dergelijke feiten. Door senioren te beschermen en slachtoffers te ondersteunen, bouwen we een samenleving waarin iedereen opnieuw veilig kan deelnemen aan het openbare leven.
c. Pepperspray en anti-aanrandingsalarmen
Busjes pepperspray zijn een prima middel voor burgers die zich willen verdedigen tegen inbrekers. In eigen huis overvallen worden is een traumatiserende gebeurtenis en dus moet de mogelijkheid bestaan om zich met een relatief onschadelijk middel te kunnen verdedigen. Ook ouderen die het slachtoffer worden van straatcriminaliteit, zouden zich met behulp van zo’n busje kunnen verdedigen. Het bezit van pepperspray moet dan ook zo snel mogelijk worden gelegaliseerd. Daarnaast zijn luidruchtige anti-aanrandingsalarmen met een geluidssterkte van 120 decibel een goed middel om criminelen af te schrikken of om omstaanders aan te zetten in te grijpen. In navolging van de #120dB vrouwenbeweging uit Duitsland, die zulke alarmen uitdeelde aan meisjes en vrouwen, wil Seniorenforum Vlaanderen dat gemeenten deze ook ter beschikking stellen van senioren.
d. Financiële tussenkomst voor veiligheidsvoorzieningen
De overheid dient een financiële tussenkomst te voorzien in de vorm van een gemeentelijke premie voor senioren die willen investeren in veiligheidsvoorzieningen voor hun woning (betere sloten, alarmsysteem, enzovoort). Senioren die alleen thuis wonen, zijn immers extra kwetsbaar en worden vaak doelgericht door criminelen opgezocht.
4. SAMEN MET ONZE SENIOREN
a. Wetgeving rond bezoekrecht voor grootouders
Het Burgerlijk Wetboek stelt: “De grootouders hebben het recht persoonlijk contact met het kind te onderhouden.” In de praktijk blijkt dit recht echter vaak moeilijk afdwingbaar. Grootouders verliezen na een echtscheiding van de ouders soms elk contact met hun kleinkinderen, wat voor alle betrokkenen bijzonder pijnlijk is. Seniorenforum Vlaanderen pleit daarom voor duidelijke en afdwingbare wetgeving die een gegarandeerd bezoekrecht voor grootouders vastlegt in geval van een scheiding. Zo blijft de familieband tussen grootouders en kleinkinderen beschermd, ook in moeilijke gezinssituaties.
b. Afschaffing erfbelasting
De erfbelasting is niet alleen een emotioneel beladen heffing, maar vooral ook een overbodige. Mensen horen immers niet twee keer belast te worden op hetzelfde vermogen. Op de goederen die van ouder op kind worden doorgegeven, roerend of onroerend, zijn al belastingen betaald. Daarom moet de erfbelasting volledig worden afgeschaft. Ons land kent al een bijzonder hoge belastingdruk. Een belasting op verdriet kunnen we dan ook missen als kiespijn.
c. Gratis personenalarm voor senioren en mantelzorgers
Veel alleenwonende senioren zouden enorm geholpen zijn met een zogenaamd personenalarm. Wanneer een oudere valt, zich onwel voelt of zich in een noodsituatie bevindt, kan hij of zij met één druk op de knop rechtstreeks contact opnemen met een permanent bemande alarmcentrale. Deze centrale verwittigt vervolgens een van de vooraf opgegeven contactpersonen. Zo vermindert de angst en onzekerheid bij de senior, en ook de bezorgdheid bij kinderen en kleinkinderen. Seniorenforum Vlaanderen wil daarom dat de aansluiting op dergelijke personenalarmsystemen volledig wordt terugbetaald voor iedereen die er nood aan heeft. Op die manier kunnen senioren veilig en gerust zelfstandig blijven wonen, met de zekerheid dat hulp altijd binnen handbereik is.
d. Oprichting van het Ouderenrechtencommissariaat
De rechten van ouderen worden nog te vaak als vanzelfsprekend beschouwd en daardoor vaak verwaarloosd. Senioren zijn volwaardige burgers met recht op vrijheid, kwaliteitsvolle zorg en veiligheid. Toch worden hun belangen in het beleid en in de zorgpraktijk nog te vaak onderbelicht. Daarom ijvert Seniorenforum Vlaanderen voor de oprichting van een Ouderenrechtencommissariaat: een onafhankelijke instelling die de stem van ouderen versterkt en hun rechten structureel verankert. Dit commissariaat moet waken over de leefbaarheid en veiligheid van ouderen, zowel in woonzorgcentra als in de thuissituatie.
Het Ouderenrechtencommissariaat moet een toegankelijk aanspreekpunt worden waar elke senior terechtkan met klachten, vragen of verzoeken om ondersteuning. Het moet bovendien volledig ten dienste staan van deze bevolkingsgroep, als burgerlijke partij kunnen optreden, en fungeren als adviesen controleorgaan voor hun rechten. Een dergelijk commissariaat is essentieel om de belangen van ouderen beter te behartigen, hun rechten te beschermen en hun stem blijvend te laten horen in het maatschappelijk en politiek debat. Want ook voor hen gelden, zonder uitzondering, de fundamentele mensenrechten.
5. WONEN VOOR ONZE SENIOREN
a. Ondersteuning voor levenslang wonen
Seniorenforum Vlaanderen wil dat lokale besturen het aanpassen en verbouwen van woningen met het oog op levenslang wonen actief ondersteunen. Lokale bouwvoorschriften die dit bemoeilijken, moeten worden afgeschaft. Daarnaast moeten assistentiewoningen en samenwoonvormen zoals cohousing of kangoeroewonen in de nabijheid van winkels en voorzieningen actief worden gestimuleerd. Bij elke bouwaanvraag moet aan de aanvrager een folder met praktische tips en aandachtspunten over levenslang wonen worden overhandigd. Inwoners moeten daarnaast een beroep kunnen doen op consulenten die hen begeleiden bij woningaanpassingen. Zo creëren we een woonomgeving waarin senioren maximaal ondersteund worden om levenslang zelfstandig en waardig te blijven wonen.
b. Aandacht voor de leefomgeving
De meeste Vlamingen willen zo lang mogelijk in hun eigen woning blijven wonen, liefst levenslang. Niet alleen het huis of appartement moet daarop afgestemd zijn, maar ook de brede woonomgeving. Het is cruciaal dat senioren die minder mobiel zijn niet geïsoleerd raken en zo lang mogelijk kunnen blijven deelnemen aan het sociale en publieke leven. Lokale ondersteuning speelt hierin een sleutelrol. Eenvoudige, doeltreffende maatregelen zoals het strategisch plaatsen van rustbanken, het voorzien van openbare toiletten en het goed onderhouden van voetpaden, fietspaden en wandelroutes maken al een wereld van verschil. Daarnaast moeten de oversteektijden op zebrapaden en fietsoversteekplaatsen worden afgestemd op de noden van senioren en personen met een beperking. Op die manier blijft de buurt een toegankelijke en leefbare omgeving waar senioren zelfstandig en volwaardig kunnen wonen.
6. EEN GEMEENTE OP MAAT VAN ONZE SENIOREN
a. Een schepen voor seniorenbeleid
In vier op de zes Vlaamse gemeenten is minstens 20% van de bevolking 67 jaar of ouder. Tegen 2030 zal deze groep naar schatting groeien tot 1,8 miljoen van de 6,5 miljoen Vlamingen. Het is dan ook logisch dat senioren een volwaardige plaats krijgen in het lokale beleid. Een schepen voor seniorenbeleid kan beter dan wie ook de vinger aan de pols houden wat betreft de noden en belangen van ouderen. Deze bevoegdheid moet met de nodige aandacht, expertise en verantwoordelijkheid worden ingevuld, zodat senioren structureel worden meegenomen in alle beleidsbeslissingen die hun leefkwaliteit en welzijn beïnvloeden.
b. Gemeentelijk loket en telefoonnummer voor senioren
Een bestuur is pas écht toegankelijk wanneer elke inwoner persoonlijk en rechtstreeks contact kan opnemen met de gemeentelijke diensten en ambtenaren. Dit geldt in het bijzonder voor senioren, die erop moeten kunnen vertrouwen dat zij dezelfde dienstverlening krijgen als andere burgers, zonder extra inspanningen. De toegankelijkheid van gemeentelijke gebouwen moet daarom worden afgestemd op de noden van senioren. Daarnaast dient in elke gemeente een seniorenloket te worden opgericht, enkele dagen per week bemand, waar senioren met al hun vragen terechtkunnen.
Veel senioren zijn niet vertrouwd met internet of e-mail en lopen daardoor vaak belangrijke informatie mis. Een seniorentelefoon, naar het voorbeeld van de Kinder- en Jongerentelefoon, biedt hen toegang tot alle informatie zonder digitale drempels. Na een eenvoudige telefonische oproep moet een gemeenteambtenaar desgewenst een thuisbezoek brengen.
Seniorenforum Vlaanderen pleit er bovendien voor dat de opdracht van het Vlaams Kenniscentrum Mediawijsheid wordt uitgebreid naar alle lagen van de bevolking, zodat de digitale kloof, vooral bij ouderen, lager opgeleiden en minderbegoeden, effectief wordt verkleind. In alle gevallen moeten gemeentelijke diensten ook op niet-digitale wijze volledig toegankelijk blijven, zodat senioren nooit afhankelijk zijn van digitale kanalen. Op die manier blijven gemeentelijke diensten volledig toegankelijk voor alle senioren, ongeacht hun digitale vaardigheden.
c. Eenzaamheid bij senioren bestrijden
Eenzaamheid is bij senioren, zeker in grootstedelijke context, een groot en groeiend probleem. Er bestaan al diverse initiatieven om eenzaamheid op te sporen, maar deze moeten breed worden onderzocht, verbeterd en indien mogelijk overal ingevoerd.
Telefoonrondes tegen eenzaamheid
Seniorenforum Vlaanderen pleit voor de invoering van een innovatief computersysteem in alle gemeenten om eenzame senioren op te sporen. Een telefonist belt alleenstaande 65-plussers om te vragen hoe het met hen gaat, terwijl een computer meeluistert en het stemgeluid en de woordkeuze analyseert. Het systeem detecteert in real time signalen van eenzaamheid of isolement. Dit systeem kan helpen om eenzaamheid tijdig op te sporen én te bestrijden.
Centraal meldpunt
Burgers die vaststellen dat een medeburger van gevorderde leeftijd in diepe eenzaamheid leeft, moeten dit vlot kunnen melden. Alle gemeenten moeten hiervoor een centraal meldpunt voorzien, zoals nu al het geval is in onder meer de stad Brugge.
d. Sociale seniorenflats voor onze senioren
Iedereen heeft recht op een kwalitatieve en betaalbare woning. Gemeenten moeten daarom maximaal gebruikmaken van hun lokale beleidsautonomie om maatwerkreglementen voor sociale huisvesting goed te keuren. Deze reglementen moeten voldoende degelijke en aangepaste woningen garanderen voor bevolkingsgroepen die het moeilijk hebben om een betaalbare woonst te vinden, met bijzondere aandacht voor senioren. In geen geval mogen asielzoekers voorrang krijgen bij de toewijzing van sociale woningen, zoals momenteel gebeurt in Nederland. Zo blijft sociale huisvesting beschikbaar voor diegenen die er het meest nood aan hebben en dus ook voor onze senioren.