Dit voorstel van decreet wil sociale huurders beschermen zodra minstens één huurder 67 jaar of ouder is. Zij zouden niet langer financieel bestraft of verplicht kunnen worden om te verhuizen wanneer hun woning volgens de regels “onderbezet” is, bijvoorbeeld omdat de kinderen het ouderlijk huis hebben verlaten.
Momenteel kan een sociale woning als onderbezet worden beschouwd wanneer ze minstens twee slaapkamers meer telt dan het aantal bewoners. De woonmaatschappij kan dan een kleinere woning aanbieden. Wie dat aanbod weigert, riskeert een onderbezettingsvergoeding of, afhankelijk van de huurovereenkomst, zelfs de opzegging van de huur.
Waarom is dit voorstel zo belangrijk voor senioren?
Voor oudere mensen is hun woning veel meer dan een dak boven het hoofd. Wie er jarenlang woont, heeft in de buurt een volledig leven opgebouwd: vertrouwde buren, een huisarts, winkels, verenigingen en mensen die helpen wanneer dat nodig is. Een gedwongen verhuizing kan dat sociale netwerk plots doorbreken en leiden tot stress, eenzaamheid en gezondheidsproblemen.
Bovendien is verhuizen op 70-, 75- of 80-jarige leeftijd fysiek en mentaal veel zwaarder dan voor jongere mensen. Dat geldt zeker voor senioren met een beperkte mobiliteit of gezondheidsproblemen. Ook is er een tekort aan kleinere sociale woningen die echt aangepast zijn aan ouderen, met bijvoorbeeld een lift, een inloopdouche en zorg, winkels en openbaar vervoer in de buurt. Een kleinere woning is dus niet automatisch een meer geschikte woning.
Het voorstel houdt ook rekening met het feit dat onderbezetting bij senioren meestal geen bewuste keuze is. Vaak wonen zij alleen of met hun partner in de vroegere gezinswoning omdat de kinderen inmiddels het huis uit zijn. Hen daarvoor maandelijks financieel bestraffen, terwijl zij dikwijls tientallen jaren correct huur betaalden, wordt door de indieners als onrechtvaardig beschouwd.
Concreet bepaalt het voorstel dat, zodra één van de huurders 67 jaar is:
- geen onderbezettingsvergoeding meer mag worden aangerekend;
- de huurovereenkomst niet mag worden opgezegd wegens onderbezetting;
- een weigering van een aangeboden kleinere woning niet tot huurbeëindiging mag leiden.
Besluit
Dit voorstel geeft oudere sociale huurders meer woonzekerheid en beschermt hen tegen financiële druk en gedwongen verhuizing. Het erkent dat een vertrouwde woning en buurt van groot belang zijn voor de zelfstandigheid, veiligheid, gezondheid en sociale verbondenheid van senioren. De kern van het voorstel kan dan ook eenvoudig worden samengevat met het spreekwoord: oude bomen moet men niet verplanten.
Het gaat om een ingediend voorstel van decreet. De beschreven bescherming geldt pas wanneer het voorstel door het Vlaams Parlement wordt goedgekeurd en in werking treedt.
Onze Vlaamse volksvertegenwoordigers Michiel Awouters, Adeline Blancquaert, Dries Devillé, Filip Brusselmans en Chris Janssens hebben dit belangrijke voorstel ingediend in het Vlaams Parlement. Het wordt naar verwachting eind september of begin oktober besproken in de bevoegde commissie.
Het volledige voorstel kunt u hier raadplegen.