Even terug in de tijd..

Om ons van de stank van de blauwe beerput af te leiden, pakt HLN vandaag uit met de aanklachten tegen Schild & Vrienden en Dries Van Langenhove, zoals ‘De Morgen’ die ‘kon inkijken’. In een naamloos artikel wordt het gekende register, racisme, onverdraagzaamheid, rechtsextremisme en enzovoort, natuurlijk weer opengetrokken.  Het wordt vermoeiend…..

Men kan er gif op innemen dat die informatie gelekt werd uit de Commissie Vervolgingen van de Kamer.

Commissie Vervolgingen?  Een grotere klucht bestaat volgens mij niet.  In een vorig leven maakte ik deel uit van de Commissie Vervolgingen van het Brussels Parlement.  Daar had ik snel door dat het niet over de inhoud van de dossiers ging, maar wel over de politieke kleur van de persoon die zich moest verantwoorden.

Zo heb ik over een 6-tal dossiers mee kunnen beslissen, waaronder dat van wijlen Jean-Louis Thys (PSC), alias ‘Jef-le-Tram’, oud minister, parlementslid en burgemeester van Jette.

Het gerechtelijk onderzoek naar Thys en co begon in 1994 in Brussel toen de toenmalige onderzoeksrechter Bruno Bulthé huiszoekingen uitvoerde op het kabinet van Jean-Louis Thys en bij verschillende bedrijven in een onderzoek naar corruptie en schriftvervalsing. ‘Jef-le-Tram, was in die periode de Brussels minister van Openbaar Vervoer en Openbare Werken

Na weken palaveren, kwam dan de dag dat we ons moesten uitspreken over zijn eventuele doorverwijzing. Vlak voor de eindstemming kwam een Franstalige liberaal, met de rode Michelingids in zijn hand – het weekend stond immers voor de deur – naar mij toe met volgende vraag :  “je gaat toch ‘ook’ voor de doorverwijzing van die ‘kaloot’ stemmen?”.

Het was van in het begin duidelijk dat het een politieke afrekening was tussen Franstalige, Brusselse, politieke partijen. Jean-Louis Thys, destijds een stemmenkanon, moest kaltgestellt worden. Later, voor de rechtbank, bleek de zaak JLT verjaard te zijn, waardoor hij en de andere beklaagden vrijuit gingen. JLT, zoals hij zich graag liet noemen, stierf iets later, hij was amper 60 jaar.

Nu was de politieke visie van Jean-Louis Thys, een aanhanger van de multicultuur, zeker niet de mijne. Maar dat mocht volgens mij niet meespelen in mijn stemgedrag over die zaak.

RVW

%d bloggers liken dit: